Weersverwachting voor de komende dagen: lokale beenmergdepressie met hier en daar een stevige huilbui

Mijn vorige blogje heb ik ongeveer 24 uur geleden geschreven. Vol positiviteit en ogenschijnlijk vol energie. Helaas was ik weer eens iets te enthousiast geweest. Niet veel later kwam de man met de hamer langs. Mijn God, ik kon niet eens meer een arm optillen, zo ontzettend moe was ik ineens. Ook dit is gewoon weer precies volgens het boekje, maar als het je dan ineens overvalt, valt het toch tegen. Met een stevige huilbui als gevolg (dank mama voor het uithuilmomentje!)

Waarom ik zo ontzettend moe ben? Nadat alle gifstoffen je lichaam hebben verlaten, zit je in wat ze noemen de "dipperiode" of beenmergdepressie.

Chemotherapie doodt niet alleen kankercellen, maar tast helaas ook normale weefsels aan. Daarom moet ervoor gezorgd worden dat deze normale cellen (zoals de beenmergcellen en weefsels van het maagdarmstelsel) weer kunnen herstellen. Gelukkig zijn normale weefsels meestal sterker dan kankercellen en zullen die kunnen uitgroeien na elke kuur, terwijl de kankercellen dat veel minder goed doen.

Na elke kuur ontstaat er een zogenaamde dip in het bloed ten teken van tijdelijke stillegging van de bloedaanmaak in het beenmerg. Deze dip is ongeveer 7 tot 10 dagen na het infuus. Wat betekent dit concreet:

• rode bloedcellen: bij afname zal bloedarmoede (anemie) ontstaan;
• witte bloedcellen: bij afname (leukopenie of granulopenie) is de afweer tegen infecties verminderd;
• bloedplaatjes: bij afname (trombocytopenie) is er een verhoogd risico op bloedingen.

De volgende kuur wordt pas gegeven als de bloedcellen voldoende hersteld zijn. Ik moet dinsdagmiddag dus naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken en alleen als ik goed genoeg ben hersteld, krijg ik mijn volgende chemo toegediend.

Vandaag merk ik het ook heel erg dat ik last heb van de dipperiode (met name de bloedarmoede): ik zie bleekjes (thank God for make-up!); ik ben al buiten adem als ik moet lopen en praten tegelijkertijd; ik ben duizelig en heb hoofdpijn; kan me niet zo goed concentreren; heb 't koud en slaap niet goed.

Wat nu vooral belangrijk is, is dat ik ervoor zorg dat ik geen infectie oploop, want daar ben ik dus niet echt tegen gewapend op 't moment. Dus geen mensenmassa's opzoeken en lief bezoek: hand voor de mond als je moet niezen! :)