WOW... four down, two to go! Wat heerlijk om dat zo te kunnen zeggen!
Op het moment van schrijven (vrijdagmiddag), voel ik me op zich wel prima. Alleen weer last van die verdomde Neulasta injectie. Die spier- en botpijn is toch wel hetgeen waar ik steeds het meest tegenop zie. Spierpijn an sich is niet zo heel erg, maar ik heb 't bijvoorbeeld ook in mijn tong, keel en kaken. Ik kan je vertellen: dat is heel vreemd! Tjarda kwam vanochtend even koffie drinken en zij kon het zelfs horen aan mijn manier van praten. De botpijn is gelukkig niet zo erg als de eerste keer, maar concentreert zich wel weer in mijn onderrug en bekken wat niet echt fijn is.
Maar goed, de chemo... Deze keer ging Silvy met me mee. Heel fijn om mijn beste vriendinnetje ook te kunnen "laten zien" wat mijn hangout van de laatste weken is geweest. Volgens mij vond zij het ook wel fijn om een keer mee te maken. En eigenlijk was 't stiekem ook gewoon wel gezellig! Op een gegeven moment zei ik tegen Slif dat we toch echt wat zachter moesten praten, omdat niet iedereen het zo "leuk" vindt om de chemo op te halen. Maar goed, de verpleegkundigen hadden er ook wel lol in, en kletsten uitgebreid mee.
Na de chemo voelde ik me net als de vorige keer wel wat weeïg, maar de misselijkheid viel mee. Godzijdank doen de medicijnen in de juiste dosering en timing hun werk helemaal goed! We hebben dus nog gezellig zitten lunchen alvorens Silvy toch nog even naar kantoor moest gaan.
's Middags kwam papa. Heerlijk ontspannen filmpje gekeken, samen gegeten en 's avonds is hij gewoon naar huis kunnen gaan, omdat ik me goed genoeg voelde om de nacht alleen door te brengen. Ik denk dat ik dat onbewust toch wat spannender vond dan aanvankelijk gedacht, want ik heb slecht geslapen.
Gisteren kwam 's ochtends Rosa even langs om haar hondje te brengen, zodat ik op kon passen totdat ie 's avonds werd opgehaald, 's middags kwam Linda lunchen en 's avonds kwamen Evita, Vincent en Suzanne eten (lekkere burgers bij Burgermeester gehaald, jammie!).
Zoals jullie kunnen lezen: aan aandacht geen gebrek! Al die lieve bezoekjes hebben ervoor gezorgd dat ik me tijdens Oscars vakantie niet alleen heb hoeven voelen. Ben bijna blij dat er vanavond niemand langskomt... ;-)
Op het moment van schrijven (vrijdagmiddag), voel ik me op zich wel prima. Alleen weer last van die verdomde Neulasta injectie. Die spier- en botpijn is toch wel hetgeen waar ik steeds het meest tegenop zie. Spierpijn an sich is niet zo heel erg, maar ik heb 't bijvoorbeeld ook in mijn tong, keel en kaken. Ik kan je vertellen: dat is heel vreemd! Tjarda kwam vanochtend even koffie drinken en zij kon het zelfs horen aan mijn manier van praten. De botpijn is gelukkig niet zo erg als de eerste keer, maar concentreert zich wel weer in mijn onderrug en bekken wat niet echt fijn is.
Maar goed, de chemo... Deze keer ging Silvy met me mee. Heel fijn om mijn beste vriendinnetje ook te kunnen "laten zien" wat mijn hangout van de laatste weken is geweest. Volgens mij vond zij het ook wel fijn om een keer mee te maken. En eigenlijk was 't stiekem ook gewoon wel gezellig! Op een gegeven moment zei ik tegen Slif dat we toch echt wat zachter moesten praten, omdat niet iedereen het zo "leuk" vindt om de chemo op te halen. Maar goed, de verpleegkundigen hadden er ook wel lol in, en kletsten uitgebreid mee.
Na de chemo voelde ik me net als de vorige keer wel wat weeïg, maar de misselijkheid viel mee. Godzijdank doen de medicijnen in de juiste dosering en timing hun werk helemaal goed! We hebben dus nog gezellig zitten lunchen alvorens Silvy toch nog even naar kantoor moest gaan.
's Middags kwam papa. Heerlijk ontspannen filmpje gekeken, samen gegeten en 's avonds is hij gewoon naar huis kunnen gaan, omdat ik me goed genoeg voelde om de nacht alleen door te brengen. Ik denk dat ik dat onbewust toch wat spannender vond dan aanvankelijk gedacht, want ik heb slecht geslapen.
Gisteren kwam 's ochtends Rosa even langs om haar hondje te brengen, zodat ik op kon passen totdat ie 's avonds werd opgehaald, 's middags kwam Linda lunchen en 's avonds kwamen Evita, Vincent en Suzanne eten (lekkere burgers bij Burgermeester gehaald, jammie!).
Zoals jullie kunnen lezen: aan aandacht geen gebrek! Al die lieve bezoekjes hebben ervoor gezorgd dat ik me tijdens Oscars vakantie niet alleen heb hoeven voelen. Ben bijna blij dat er vanavond niemand langskomt... ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten