Chemo 1.1

De kop is eraf! Chemo 1.1 kunnen we afstrepen.

Vanochtend meldde ik me samen met papa op de dagbehandeling. Het is een fijne ruimte, met 7 stoelen waar mensen hun chemo's toegediend kunnen krijgen. Er zijn altijd 2 verpleegkundigen aanwezig, ze werken altijd dezelfde dagen, dus hen zal ik de komende tijd wel vaker gaan zien!

Heftig weekje...

Zo. Dat was me het weekje wel weer...

Dinsdag

Dinsdagsochtend samen met Oscar in het OLVG een informatiesessie gehad over de do's and don'ts tijdens een chemo. Helaas was dit een erg warrig gesprek, en bevatte het weinig nieuwe informatie. Maar goed, ik weet nu wel zeker dat ik goed genoeg voorbereid ben om de start van de chemo, voor zover je je daar überhaupt op kan voorbereiden.
Ook nog even langgewenst bij de hematoloog, als alles goed blijft gaan, ga ik de 30e echt van start met de eerste chemo. Spannend!

Lords & ladies

Afgelopen vrijdag werd ik gebeld door de hematoloog met de boodschap dat we naar alle waarschijnlijkheid op woensdag 30 januari met de eerste chemo-kuur gaan beginnen. Heel gek misschien, maar ik kijk er bijna naar uit...

Tegelijkertijd is dus ook het aftellen naar het "echte ziekzijn" begonnen. Daarom was afgelopen weekend extra bijzonder.. Ik was als Lady uitgenodigd op het gala van the House of Lords, het dispuut van Oscar. Het was al heel wat jaartjes geleden dat ik mijn opwachting op een gala had gemaakt, dus ik keek er echt naar uit. Nog één keertje op m'n allermooist shinen op een feestje. Mooi om nog even mee te pakken voordat ik aan de ellende ga beginnen.

Foto van 'n polaroid...

Oscar had geregeld dat we een hotelkamer op de galalocatie hadden, dus ik kon tussen de borrel en het diner en tussen het diner en het feestje éven een klein tukje gaan doen. Nou is Oscar koning der tukjes, dus hij deed hier helemaal niet moeilijk over en deed gewoon lekker met mij mee :)
Het was een topavond met de 118 aanwezige dispuutsgenoten van Os en al hun dates; alles was nét niet goed geregeld en alle speeches studentikoos slecht, maar de mensen waren top!

Ook al lag ik die nacht al keurig om 1 uur in bed, ik heb de feestavond wel met een figuurlijke kater (want drinken doe ik niet meer) moeten bekopen. Gisteren heb ik de hele dag in bed gelegen. Maar 't was het waard!

H-yoga: in balans

De afgelopen weken ben ik vooral veel bezig geweest met onderzoeken. Enerzijds als onderzoeksobject: ik heb echt al ontelbaar veel afspraken, bloedafnames, puncties en foto's gehad in de ziekenhuizen. Anderzijds als onderzoeker: zoals wel blijkt uit deze blog, heb ik ook nogal veel tijd besteed aan het lezen over kanker in het algemeen en Hodgkin in het bijzonder.

Al dit onderzoek heeft er toe geleid dat ik rationeel gezien wel weet waar ik sta en wat ik kan verwachten. Nu is het voor mij ook van belang om lichaam en geest weer met elkaar in balans te brengen, en de emotie ook wat de ruimte te geven (dit laatste wordt overigens wel vergemakkelijkt door alle hormonen!).

Ik doe al jaren regelmatig aan yoga, en ook nu begon de behoefte alweer op te borrelen. Het bracht ook meteen vragen met zich mee. Kan je wel gewoon yoga doen als je kanker hebt? Kan ik het wel aan? En wil ik wel in een gewoon yoga-klasje? Na wat Google-werk vond ik de website van Josette, zelf ook ex-kankerpatiënt. Zij heeft een speciaal programma ontwikkelt voor mensen met kanker. H-yoga heet het, wat staat voor Helend. Het helpt je te ontspannen, in beweging te blijven en lichaam en geest in balans te brengen. Bovendien is het een hele veilige omgeving: iedereen die deze lessen volgt heeft kanker of het in het verleden gehad. 

Gisteren ben ik er voor de eerste keer geweest. Weggestopt in een idyllisch hofje midden in de Jordaan is de ruimte waar Josette de lessen geeft. Met de knisperende sneeuw en een stralend winters zonnetje bevond ik me in een ware stadsoase. Dat alleen al gaf een heerlijk gevoel van rust. De les was heel fijn. De nadruk lag op ademhaling en het loslaten van de spanning in je lichaam, terwijl we een aantal rustige asana's uitvoerden. Hopelijk hou ik dit ook tijdens mijn behandelingen vol, want het doet goed!

Mocht je meer willen lezen over H-yoga, of willen weten waar in Nederland je het nog meer kan volgen. Kijk dan op de website van Stichting Sara Nederland.

Blame it on the hormones!

Ai ai ai... Continue hoofdpijn, nog vermoeider, behoorlijk labiel & huilbuien. Sinds maandag spuit ik elke dag een tweede hormoon. Het eerste hormoon is bedoeld om alle normale systemen van een cyclus stop te zetten, het tweede is bedoeld om de rijping van veel eitjes tegelijkertijd aan de gang te krijgen.

De bijwerkingen van het eerste hormoon vielen mee, maar sinds maandag voel ik me knap belabberd. Het zou ook kunnen komen door het feit dat de diagnose nu vier weken oud is. Vier weken die voelen als een eeuwigheid. En dan komt het behoorlijk hard aan als je je bedenkt dat je minimaal 26 weken hebt te gaan met behandelingen, zo'n 26 om daar enigszins van te herstellen en een lifetime om ermee te dealen.

Maar goed,  zoals mijn lijfarts Dr. Lotte altijd al zei: "blame it on the hormones!". Want dát gaat voorbij. Nog 1.5 week spuiten!