Niks te klagen

Ik mag echt niet klagen! Dat zijn mooie woorden om mee te openen, want eigenlijk gaat het best wel ok!
Omdat ik nog minimaal 5 keer te gaan heb, schrijf ik hier even het verloop van de dagen en bijwerkingen op. Dit is deels ook voor mezelf, zodat ik na iedere chemo kan teruglezen of het verloop en de bijwerkingen zich op dezelfde manier manifesteren (tja, blijf toch een wetenschapper hè ;))

Een overzicht van de mogelijke bijwerkingen van chemotherapie zie je op de site van Hematologie Groningen. Vooralsnog voldoet mijn verloop behoorlijk aan de standaard...

Woensdag (Dag 1 van kuur 1), ben ik na mijn blogpost een dutje gaan doen, want ik was echt helemaal uitgeteld. Toen ik wakker werd voelde ik me enorm beroerd. Misselijk, hoofdpijn, stijf... O God, als dit maar niet de voorbode is voor de komende dagen!
Maar gelukkig heb ik tijdens mijn studententijd jarenlange training gehad om zelfs de grootste katers de baas te kunnen zijn, dus ook dit kon ik wel aan. 's Avonds niet veel zin in vast voedsel, maar kippensoep en kwark ging er prima in! Ik merk wel dat m'n smaak is aangetast door alle troep die vandaag naar binnen is gegaan.

Donderdag (dag 2 van kuur 1) werd ik wakker na een hele slechte en korte nacht. Ik denk dat ik het iets te spannend vond om te gaan slapen, niet wetende hoe ik me zou voelen zodra ik weer wakker werd. Oscar's wekker gaat om 6:00, en ik ben toen met hem samen opgestaan. Ik voelde me wederom brakkig en heb hoofdpijn, maar vergeleken met gisterenmiddag voelde ik me al een heel stuk beter. De medicijnen tegen de misselijkheid zijn wel nodig, maar doen hun werk heel erg goed! Papa was ook blijven slapen, en samen hebben we wat geprutst in huis en 's middags een wandelingetje gemaakt. Ik heb de hele dag door veel dorst en een rare smaak in mijn mond. Koffie staat me echt tegen, maar andere dingen lust ik gewoon wel.

Vrijdag (dag 3 van kuur 1) kwam ik maar niet op gang. Wel goed geslapen, maar nog steeds heel moe en had nog steeds hoofdpijn toen ik wakker werd. Helaas heb ik er vandaag erge buikpijn bij gekregen. Dit was te verwachten, want het is een bekende bijwerking van een van de cytostatica (Vinblastine legt de darmwerking stil).
Mama was rond een uur of 10 hier en dat was heel fijn. Samen (lees: ik gaf aanwijzingen en mama voerde uit) hebben we een beetje het huishouden gedaan en hebben we lekker thuis geluncht. Vervolgens heb ik liggen rusten op de bank en even geslapen. 's Middags had ik genoeg energie verzameld om boodschappen te gaan doen. Gelukkig gaat het eten wel goed, dus ik heb lekkere recepten uitgezocht voor de hele week (enorm georganiseerd huishouden tegenwoordig!).
Mama werd afgelost door Rosa. Niet veel later stond ook Evita op de stoep, met een tas vol leesvoer. Suus, Bart & Vincent volgden ook nog. De vrijmibo werd gewoon naar mijn huis verplaatst :) Tot een uurtje of negen heb ik het weten vol te houden. Daarna ben ik gecrasht op de bank, maar het was wel meer dan de moeite waard!

Zaterdag (dag 4 van kuur 1) heerlijk geluierd met Oscar. Ik merk dat ik wel nog vermoeider ben. De misselijkheid is wel zo goed als verdwenen. Fijn! Helaas nog wel erge buikpijn en sinds vandaag ook last van tintelende vingertoppen en licht slapende armen. 's Middags wilden we even een wandeling door de stad gaan maken, want Oscar wilde zijn nieuwe postcode gebied wel eens gaan ontdekken. Verder dan de Oudezijds Achterburgwal zijn we niet gekomen, maar wel hebben wel lekker koffie gedronken bij KOKO Coffee & Design (aanrader!!). Daarna was ik te moe en moest ik terug naar huis. De buikpijn was op sommige momenten echt niet te harden! Verder vooral veel dutjes gedaan, beetje gerommeld en series gekeken (verslaafd aan Suits). Lotte en Philippe kwamen ook nog even aanwaaien (mét nog meer leesvoer!), gezellig!

Zondag (dag 5 van kuur 1) heb ik gelukkig heel wat minder buikpijn en ben ook echt niet meer misselijk. Doordat ik daar dus geen medicijnen meer voor hoef te nemen is de hoofdpijn ook minder (dat is daar namelijk weer een bijwerking van). Wat een opluchting!
De tintelende vingers zijn er wel nog steeds (is overigens heel raar typen). En af en toe voel ik wat steken in de buurt van de aangedane lymfklierstations (maar dat kan ook mijn levendige fantasie zijn). Helaas heb ik door al het slapen, hangen en dutten inmiddels ook veel last van mijn rug. Dus vanochtend even een kleine yoga-sessie gedaan gericht op de onderrug. Ai, dan merk ik wel dat mijn conditie met rasse schreden achteruit gaat (ook dat is normaal, dat is de beenmergdip: de chemotherapie legt tijdelijk de aanmaak van nieuwe bloedcellen stil en daardoor krijg je dus bloedarmoede en daar word je zo moe en kortademig van). Maar ik ga gewoon zover als mijn lichaam het aan kan. Dat is wel even wennen, want als ik niet vol kan gaan ben ik eerder geneigd om dan helemaal maar niet te sporten. Oscar heeft vandaag ook mijn race-fiets op een rollerbank in de woonkamer gezet, dus dan kan ik op die manier ook wat meer gaan bewegen en de stijfheid vermijden. Ook weer even naar buiten geweest. Dit keer om een bakkie te drinken en spelletjes te doen bij Two for joy (nog zo'n aanrader! Deze zit op Frederiksplein).

M'n leventje staat dus echt in een andere versnelling, maar ik geniet er nog steeds van! En deze eerste dagen ben ik best goed doorgekomen. Keep my fingers crossed!